راه دور ، منطقه و مدرسه و همکارهای جدید ، کار زیاد خونه ، دوتا بچه کوچک و ... همگی باعث شدن که خیلی احساس خستگی کنم .
امیدوارم سال بعد همه چی آرامتر و بهتر بشه .
پارسای من ۱۹ مهر یکساله شد و شمع یکسالگی رو فوت کرد . پرنیان خانوم شده و رفتارهاش پخته تر و پارسا تازه سعی میکنه راه بره و حرف بزنه .
خدایا شکرت برای همه نعمتهایی که بهم دادی .
روزنوشت های من...